Zeynep Yavuz Gökmen

Ağlamak mıdır benim vazifem gündüz gece Hüznüm ne bir kelimeye dönüşür ne resme Bildim bedenimdeki sızıyı hece hece Bana inşirah verecek bir söz bahşeyle yâ Rab Ağlayarak izini sürdüğümdür hakîkat Alem mi büyük yoksa kendim mi hangisi hak Hepsinin de özünde bulunan su en berrak Haşyetimi anlatacak bir söz bahşeyle yâ Rab Ateş dokunmayacak göz senin rahmetinden Rasul’ün ve Sıddîk’ı da ağlardı hüzünden Gökten boşalanın farkı var mı tendekinden Kevserinde vuslat için bir söz bahşeyle yâ Rab Sana akmayan yaşın pınarları kurur mu Sana akıyorsa bundan şekvâ duyulur mu Ağladıkça çağlayan bir ırmak durulur mu Nefsimden hep koruyacak bir söz bahşeyle yâ Rab Mürekkep olsa da denizler yetmez ilmine Onu kuşatamayan ya âkil ya dîvâne Acziyetim gözümden dökülse tane tane Yaşlarımı silecek bir el bahşeyle ya Râb Ardı ardına suretler geçiyor önümden Hakîkat hangisi bilir mi insan gönülden Az da olsa bulduğuna ihanet etmeden Şahitlerden yazılacak bir söz bahşeyle yâ Rab Subhânallah Subhânallah Subhânallah *Bu makalede ifade edilen fikirler yazara aittir ve İslam Düşüncesi'nin editoryal duruşunu yansı…