Ekrem Can Yılmaz

“Allah’a iman ettim de sonra dosdoğru ol!” Hz. Muhammed (s.a.s) Tefsir ilmi ile meşgul olduğum ilk vakitlerde hayretimi celbeden bir kaide ile karşılaşmıştım. Hem de müfessir olmanın şartları arasında ilk sırada yer alan bir kaide: Müslüman olmak. 19 yüzyılda pozitivizmin, devam eden yüz yıllarda ise modernizmin etkileri ile bazı Müslüman ‘teologların’ mal bulmuş mağribi iştahıyla Hristiyan dini düşüncesindeki problemleri sanki Müslümanların da problemiymiş gibi telakki ederek inanç ve düşünce dünyamıza kondurmaya çalıştıklarını fark ettiğimde bu kaidenin ne kadar anlamlı ve yerinde olduğunu anladım. Ancak bu kaide, Kur’an ilimlerinin müstakil disiplinleşmeye başladığı ilk dönem ilmi faaliyetlerde oluşturulmuş. Kanaatimizce bu tutum biraz Müslüman olmanın hikmeti, biraz ilim ehli olmanın feraseti biraz da inanç ve kitap konusunda Müslüman ve gayrimüslim arasındaki net duruşu vazeden ayetlerden neşet etmektedir. Yoksa Mutezile ve Rafızilik gibi maksatlı, kolektif olmasına rağmen cumhura nüfuz edememiş heterodoks girişimleri saymazsak erken dönem İslami düşüncede kitabın anlaşılmasında…