Hüseyin Gökalp

1- Cumhuriyet Dönemi İslamcılığı hangi tarihsel kırılmalar ve siyasal tecrübeler içinde şekillenmiştir? Yeni kurulan laik ulus - devletin İslamcılara yönelik baskı ve denetim politikalarının (Takrir-i Sükûn, İstiklal Mahkemeleri, sürgünler) arkasındaki ideolojik ve güvenlik temelli saikler nelerdir? Cumhuriyet Dönemi İslamcılığı, Osmanlı'nın çöküş sürecindeki kurtuluş arayışlarından miras kalan kuruluş sürecindeki gerilimli ilişki ve İslamcılığın öncelikle siyasetten tasfiyesi üzerinden şekillenerek süregelen bir harekettir. İkinci Meclis, 1923’te kurulduğunda yeni duruma muhalefet edecek kimse kalmamıştı. Bu nedenle Takrir-i Sükûn, Hıyanet-i Vataniye Kanunu, İstiklal Mahkemeleri gibi araçlarla hem ideolojik bir hegemonya kurmayı hem de güvenliği tesis etmeyi amaçladılar. Bunlar doğal şeyler, her devrimde olur. Bu süreçlerde İslamcılar tecrübesiz ve tedbirsizdi. 2- Millî Mücadele yıllarında İslamcı kadrolar ile Ankara Hükümeti arasında kurulan ilişki nasıl bir mahiyet taşımaktadır? Bu ilişki, samimi bir hedef birlikteliğine mi dayanıyordu yoksa ortak düşmana karşı kurulan geçici prag…