İsa Özçelik

Tüm canlıların doğasına yerleştirilen kendini koruma ve hayatta kalma güdüsü, onları bazı şeyleri sahiplenip üzerinde egemenlik kurmaya sevk eder. Çoğu canlı, zorunlu olan ve ihtiyacını karşılayacak miktarla yetinir, biriktirmek gibi bir eğilime veya yeteneğe sahip değildir. Zira onların çoğu "kendinin farkında olma" ayrıcalığından uzaktır; zaman bilinci ve gelecek tahayyülünden de yoksundur. İnsanoğlunun ölümsüzlük ve mutlak egemenlik arzusu ilk insanla başlayan bir olgudur. Hz. Âdem ve eşinin yasak ağaçtan yemelerini sağlamak için şeytan onları ölümsüzlüğe ulaşma ve yok olmayacak bir mülke/iktidara sahip olma vaadiyle kandırmıştır. Madde ve manayı çarpık bir şekilde ele alan bakış açısı insanlığın bilinen ilk hikâyesinde ortaya çıkmış gözükmektedir. Kıyamete kadar sürecek imtihanın ana ekseni de hep bu hikâye etrafında dönmektedir. Kimi düşünürler bunu beşer ve insan kavramsallaştırmasıyla ifade etmektedir. Halife olarak beden ve ruhtan yaratılan bu varlık, madde/çamur kısmına hapsolup beşer olarak mı kalacak yoksa bedeni/maddeyi Allah’ın üflediği ruha hizmet eden bir araç olarak g…